+ + ความคิดของคนขวางโลก + +

ในชีวิตการทำงานของคุณ คุณเคยได้รับซองผ้าป่า หรือซองกฐินบ้างมั๊ยครับ ถ้าใครไม่เคยผมก็ว่าแปลกเต็มที มันช่างเป็นการทำบุญที่สะดวกสบายอะไรเช่นนี้.. มารับซองถึงที่และยังบริการส่งไปยังจุดหมายปลายทาง ส่วนจะถึงไม่หรือถึงอันนี้ช่างมันเราไม่ต้องไปคิดต่อ เพราะถือว่าทำบุญเอาความสบายใจเข้าว่าใช่มั๊ยครับ....

..แต่...ผมอยากบอกอย่างไม่อายเลยครับว่าผมเป็นคนหนึ่งที่ได้รับซองทุกครั้ง ผมจะรู้สึกแอบไม่พอใจทุกครั้ง ด้วยเหตุผลบางอย่างผมเบื่อกับการให้แบบนี้ครับ.... ด้วยผมก็เป็นประชาชนคนทำงานกินเงินเดือน ก็มักจะสร้างหนี้ด้วยบัตรเครดิตอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทุกเดือนนอกจากใบแจ้งหนี้แล้ว ยังจะได้รับจดหมายโฆษณาหลอกขายสินค้าอีกมากมาย น้อยครั้งที่ผมจะเปิดซองอ่าน แต่แล้วก็มาสะดุดกับจดหมายฉบับหนึ่ง เขียนว่า World Vision หน้าซองมีรูปเด็กหน้าตาด่างดำ ไม่บอกก็รู้ว่าเด็กบ้านนอกอยู่ตามท้องไร่ท้องนา แต่แววตาของพวกเค้ากลับมีประกายแห่งความหวังและสดใสตามวัย ผมเปิดอ่านข้างใน ได้รับรู้ถึงความลำบากของน้องๆเหล่านั้น ไม่อยากคิดว่านี่หรืออนาคตของชาติ เติบโตมาเค้าจะไปเป็นอะไรในสังคมที่มีแต่แก่งแย่งกันอย่างทุกวันนี้ ก่อนที่จะคิดไปไกลกว่านั้น บางคนแค่รองเท้ายังไม่มีใส่เดินไปโรงเรียนระยะทางไปกลับนับสิบกิโลเมตร

คิดได้ดังนั้นก็ย้อนกลับไปมองกำพืดตัวเอง เราก็มาจากบ้านนอกเหมือนกัน แต่ได้มายืน ณ จุดนี้ถือว่าไกลเกินกว่าเด็กบ้านนอกธรรมดาคนหนึ่งจะฝันได้ อยู่สบาย ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย และสร้างหนี้ตามประสาคนทำงาน เมื่อหันไปเห็นซองผ้าป่า..(อีกแล้ว) แล้วมองดูใบหน้าเด็กเหล่านั้น ผมเลือกที่จะฉีกซองผ้าป่าทิ้ง แต่ผมจะช่วยเด็กพวกนั้นได้ไงล่ะ ผมก็ยังต้องกินต้องใช้ยังต้องเที่ยว หนี้บัตรเครดิตก็ยังต้องจ่ายทุกเดือน เมียก็ยังไม่มีอยากเก็บเงินแต่งงานเหมือนกันนะครับ(โธ่) แต่เอาเถอะ อย่างน้อยผมยังมีข้าวให้กินครบทุกมื้อ มีรถขับ มีบ้านให้อยู่ ชีวิตผมจะต้องการอะไรไปมากมายกว่านี้ น้องพวกนี้ต่างหากที่ได้แต่ฝันเท่านั้นเอง ดังนั้นผมจึงหยิบแบบฟอร์มมากรอก แจ้งความประสงค์ขอรับอุปการะเด็ก 1 คน โดยหักบัตรเครดิต แค่เงิน 450 ต่อเดือน มันไม่ยากเกินไปสำหรับผม เพียงแค่ผมจำเป็นต้องเลิกกิน คาปูชิโน่ปั่นที่ผมชอบที่สุดตลอดไป เพื่อจะได้มีเงินเหลือ คาปูชิโน่ปั่น 1 แก้วที่ผมกินทุกวัน มันเปลี่ยนเป็นคาปูชิโน่เพื่อการศึกษา คาปูชิโน่เพื่อโอกาส คาปูชิโน่เพื่อความหวัง วันไหนที่ผมอยากกินขึ้นมา ก็จะคิดว่าผมจะกินลงหรือ นี่มันคือโอกาส คือความหวัง มันคือการศึกษาของน้องๆ ++ มันคือกาแฟแห่งเกียรติยศ ++

credit :รูปภาพน้องๆ จากhttp://www.worldvision.or.th/