+ + ความคิดของคนขวางโลก + +

          ไม่ค่อยอยากเชื่อว่า แข่งกีฬาเพื่อสานสัมพันธ์ มันช่วยสานสัมพันธ์ได้จริงๆ หากขัดแย้งกันอยู่ แล้วให้มาแข่งเอาแพ้เอาชนะนี่นะ ผมว่าร่วมกันปลูกป่าเพื่อสานสัมพันธ์ยังจะดูเข้าท่ากว่า..

          เมื่อคืนนี้(13 พ.ค.)ผมนั่งดูรายการตาสว่าง เห็นคุณสัญญากับน้าเน็คพูดถึง ฟุตบอลนัดประวัติศาสตร์การเมือง (อันนี้ผมตั้งเอง) กีฬาสานสัมพันธ์ สมาชิกรัฐสภา ประจำปี 2551  โดยเตะกันระหว่าง ส.ส.ฝ่ายค้าน และ ส.ส.รัฐบาล เหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นตอนก่อนหมดครึ่งแรกนี่แหละ พรรคพลังประชาชนดันเปลี่ยนเอา ส.ส.ผู้ทรงเกียรติท่านการุน โหสกุล(เวลาอ่านนามสกุลท่านระวังนิดนึงบางคนชอบอ่านเพี้ยน)  ส.ส.ท่านนี้ถ้าจำกันได้คือคนที่เคยกระโดดถีบ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ ทำให้รัฐสภาไทยโด่งดังไม่น้อยหน้าสภาไต้หวันมาแล้ว พอ ส.ส.ท่านนี้ลงสนามผู้เล่นทีมฝ่ายค้านก็เดินออกนอกสนามหมดอารมณ์เล่นกันไป.. ผมเห็นหลายๆทัศนะกล่าวถึงเหตุการครั้งนี้อย่างติดตลกว่า "สาเหตุที่ส.ส.ประชาธิปัตย์เดินออกนั้น เป็นเพราะกลัวโดนถีบ" โดยเฉพาะโดนถีบในสนามฟุตบอลโทษสูงสุดคือใบแดงเท่านั้นเอง ขนาดโดนถีบคราวที่แล้วก็ยังไม่มีผู้ใดเอาผิด ส.ส.ท่านนี้ได้แม้แต่คนเดียว เพราะท่านยืนกระต่ายขาเดียวว่า ท่านไม่ได้ทำ ขนาดกล้าสาบานว่า"ถ้าทำผิดจริงขอให้แม่ตาย"เลยเชียว (ท่านเป็นส.ส.ที่รักแม่มากน่ะครับ..) กระทั่งส.ส.พลังประชาชนยังกล่าวว่า ส.ส.การุณท่านนี้แสนจะมารยาทงาม  ไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นแน่  และทุกวันนี้ชาวไทยก็ประจักษ์แล้วว่าท่านไม่ได้ทำผิด เพราะคุณแม่ของท่านยังคงสบายดี..

          ส่วนในมุมมองของผม ค่อนข้างต่างจากมุมมองของน้าเน็คเล็กน้อย อยากจับโจร ก็ต้องคิดอย่างโจร..ฉันใด อยากเข้าใจ ส.ส.ประชาธิปัตย์ ก็ต้องคิดแบบประชาธิปัตย์..ฉันนั้น ลองคิดแบบนี้ว่า ถ้าเพื่อนของเราถูกจิ๊กโก๋ต่างโรงเรียนให้เกียรติกระโดดถีบมา เราก็คงไม่พอใจใช่มั๊ยครับ.. แล้วถ้าเรามีโอกาสอย่างชอบธรรมในการเอาคืน เราจะหักห้ามใจได้เชียวหรือ??  แต่ถ้าเราคิดว่าเราเป็นคนมีเกียรติพอ เราไม่อยากให้โรงเรียนของเราเป็นข่าวดังในทางแย่ๆ เราก็ต้องพยายามหักห้ามใจโดยการหลีกเลี่ยงใช่มั๊ยครับ  ถ้าให้ผมสวมวิญญาณประชาธิปัตย์มานั่งวิเคราะห์ เหตุการณ์ครั้งนี้มีทางเลือกให้ตัดสินใจเพียงสองทาง..คือ..

1.  เดินออกนอกสนาม เพื่อให้เค้ารู้ว่าเรายังเคือง..
2.  เล่นต่อไป แล้วหาโอกาสในเกมส์นี่แหละ กระทืบมันให้จมตรีนไปเลย..

          สำหรับผม.. ทางที่ส.ส.ประชาธิปัตย์เลือก ผมว่า(คง)เป็นทางที่ถูกแล้วครับ หรือใครคิดว่าผิด??  และแล้วการจัดการแข่งฟุตบอลเพื่อสานสัมพันธ์นัดนี้ก็บรรลุตามเป้าหมายอย่างสมบูรณ์ เพราะฝ่ายค้านก็มีความสมัครสมานสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมากขึ้น  ฝ่ายรัฐบาลเองก็เช่นกัน..

ปล. อ่านแล้วอย่าคิดจริงจังและไม่ควรเครียดนะครับ คิดว่าอ่านเพื่อความบันเทิง..